Veel gestelde vragen voor agrariërs

  1. Is de aansprakelijkheid voor boeren en wandelaars geregeld bij ongevallen?

    Denk bij mogelijke ongevallen aan een wandelaar die door een houten overstapje zakt of aan een schaap dat opgeschrikt is, te water raakt en verdrinkt. Hoewel dergelijke ongevallen sporadisch voorkomen, wordt hiervoor in een aantal provincies – met name in Overijssel, Utrecht, Noord- en Zuid-Holland - een aansprakelijkheidsovereenkomst afgesloten die schade aan en door wandelaars dekt. Andere provincies overwegen ook zo’n oplossing. Soms hebben organisaties, die optreden namens een collectief, zelf een verzekering afgesloten.


    Naar boven

  2. Mag er een aanlijngebod voor honden gelden, of zelfs een hondenverbod ingesteld worden?

    Ja, beide is mogelijk. Op bebording kan dit kenbaar gemaakt worden en eventueel is een anti-hondensluis aan te brengen om honden te weren.


    Naar boven

  3. Neemt een boer extra taken op zich als hij een pad over zijn terrein openstelt?

    Dat zal afhangen van het pad. Een grasstrook langs een sloot zal een keer extra gemaaid moeten worden. De boer heeft een zorgplicht op zich genomen ten aanzien van de route over zijn terrein. Hij zal dus moeten nagaan of de wandelaar ongestoord en zonder gevaar die route kan lopen. Een jaarlijkse inspectie en het uitvoeren van noodzakelijke onderhoudstaken kunnen vrijwel altijd worden meegenomen met het gewone werk.


    Naar boven

  4. Kan het plaatsen van een afvalbak helpen bij het tegengaan van zwerfafval op mijn grond?

    Het kan, maar het Wandelplatform adviseert om geen afvalbak te plaatsen, omdat dit in veel gevallen leidt tot het achterlaten van meer zwerfvuil in en om deze plek. Wandelaars worden aangespoord geen rommel achter te laten, maar afval mee te nemen.


    Naar boven

  5. Krijg ik nu grote groepen wandelaars op mijn land?

    Dat is niet de ervaring. In de meeste gevallen gaat het om enkele wandelaars, die voor hun rust en plezier lopen. Georganiseerde tochten komen steeds minder voor en kiezen meestal bredere wegen. Wandelaars lopen in eigen land vooral in het voorjaar, vroege zomer en najaar. En met name op vrijdag en zaterdag, soms zondag.


    Naar boven

  6. Hoe moet dat na die zeven jaar als de overeenkomst afloopt?

    We gaan ervan uit dat de overeenkomst dan verlengd kan worden en dat er dan ook weer een vergoeding tegenover kan staan. Op dit moment is echter niets zeker. Het Wandelplatform gaat zich, als belangenbehartiger voor het wandelen, natuurlijk wel hard maken voor verlenging.


    Naar boven

  7. Is er sprake van een recht van overpad?

    Nee, in principe hebben we het over de vrijwillige en vaak tijdelijke, openstelling van agrarisch land. Indien alle partijen dit wensen, is het wel mogelijk om een recht van overpad (erfdienstbaarheid) te vestigen – model Zieuwent. Maar bij het afsluiten van een overeenkomst boerenlandpad gebeurt dit dus niet.


    Naar boven

  8. Kan door langdurige openstelling geen openbare weg ontstaan?

    De vrees dat door openstelling ‘vanzelf’ een openbare weg ontstaat, ingevolge artikel 4.1 van de Wegenwet is ongegrond. Door plaatsing van het bord ‘OPENGESTELD VOOR WANDELAARS | BETREDEN OP EIGEN RISICO | boerenlandpad.nl’ maakt de eigenaar duidelijk dat de weg slechts ‘ter bede’ in de zin van Wegenwet art 4.3 toegankelijk is. Deze toestemming op verzoek is hier gegeven voor een periode van zeven jaar op grond van een overeenkomst. Dit heeft geen publiekrechtelijke gevolgen. 


    Naar boven

Stel hier uw vraag

Staat uw vraag er niet tussen? Dan kunt u deze stellen door onderstaand formulier in te vullen.

Let op! U heeft niet alle verplicht velden ingevuld.
Vraag versturen